Steven Craenmehr

23 February 1979
13 March 2014
It is with great sadness that we have to accept the sudden passing of our son, brother, husband, father of Mick, friend and colleague Steven Craenmehr, 35, on March 13th, 2014.

Steven was full of life, love and laughter. He was an example to us all in so many ways. A son who took care of his mother and younger brothers when his father passed away. A brother who always was there when needed. A friend who understood the true meaning of sharing and giving. We will miss him. He will always be in our hearts and minds.

Condolences

Lizzy J. - 27 May 2014 at 15:12
i carry your heart i carry your heart with me (i carry it in my heart) i am never without it (anywhere i go you go, my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling) i fear no fate (for you are my fate, my sweet) i want no world (for beautiful you are my world, my true) and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you here is the deepest secret nobody knows (here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide) and this is the wonder that's keeping the stars apart i carry your heart (i carry it in my heart) i love you, till infinity + infinity + 3 -x- Lizje

Anne - 25 May 2014 at 13:56
Gister was een mooie zonnige middag waar ik op een fijne manier aan jou mocht denken, Zo'n middag waarop de warmte van vrienden en fijne gedachten rondom jouw verlies heel even de overhand hebben. Dat warme gevoel overviel me op moment dat ik achter je meisje en zoon stond die samen luisterde naar de klanken van Je veux Flaner in het Vondelparc. Op dat moment ben je er bij. Herinner ik me hoe je rond dartelde vlak voor een optreden. Vol energie en zin om het podium op te duiken. Waar je ons de komende uurtjes ging vermaken. En waar wij dansde en meezongen en Lis trots naar jou zagen kijken. En jij, jij keek trots terug en zei dan; "deze is voor mijn meisje". En met de sfeerklanken van dat nummer was ik dan zo trots op jullie. Die trots zal ik vaak met Lis delen. Want ze doet het goed, meer dan goed. Rust zacht lieve Steef. Lfs Ann

Maartje Verweij - 10 April 2014 at 21:34
……en toen hoorde ik op de radio het ontzettend verdrietige bericht dat Steven er niet meer is….. Herinneringen aan de tijd dat Steven en ik, allebei net studerend in Utrecht, het leuk hadden met elkaar, spoken door mijn hoofd…. herinneringen die mij altijd bij zullen blijven. Heel, heel veel sterkte voor zijn vriendin, kindje, moeder, broers en iedereen die Steven lief had. Maartje

Huub en Marianne de Blinde - 1 April 2014 at 18:08
Lieve familie, Via Ans Stoelwinder hoorde Huub vanmiddag het verschrikkelijke bericht. Wij zijn compleet in schok en kan geen woorden vinden voor wat jullie overkomt. Wij wensen jullie dan ook allemaal heel veel sterkte en kracht om dit te verwerken. Huub en Marianne

Marieke Witteveen - 31 March 2014 at 08:26
Lieve familie van Steven, woorden schieten te kort. Soms is er zoveel wat we voelen, maar zo weinig wat we kunnen zeggen. Heel veel sterkte en kracht gewenst. Lieve groet, Peter van 't Schip & Marieke Witteveen

Marja Kamphorst - 30 March 2014 at 10:28
Helaas kende ik Steven niet. Gelukkig heb ik wel zijn moeder Lidy in mijn leven gekregen.. Daardoor weet ik hoe ongelooflijk blij met en trots ze is op haar zonen. Haar zonen die in elk geval ook haar grote hart hebben meegekregen. Wat een enorm groot verdriet is er nu weer in deze levens gekomen. Onbegrijpelijk. Ik wens jullie allemaal alles wat nodig is om hiermee om te kunnen gaan. Ik weet ook niet hoe ik het anders moet zeggen....

Judith Hageraats - 28 March 2014 at 20:56
Tijdens onze studententijd hebben we samen weleens wat biertjes gedronken en Catan gespeeld in de Flater. Toen mijn moeder plotseling borstkanker kreeg gaf je me je telefoonnummer, gewoon als ik een keer wilde praten...en toen ik dat deed was je er voor me. Zo'n stoere vent, maar toch zo gevoelig! Je wist als geen ander wat een een impact het had als een van je ouders iets overkomt. Soms komt er iemand in je leven voorbij die een onvergetelijke indruk op je achterlaat. Steven was zo iemand. Wat een verlies! Heel veel kracht voor zijn gezin, familie, vrienden en collega's.

Remco Oenema - 28 March 2014 at 20:23
Steven, Vandaag met stip op nummer 1 bij de I tunes store, en meer dan terecht wat een prachtig nummer. Wat was jij een muzikaal zeg en eigenlijk was je in alles een talent . Toen we in je tienerjaren een keer bij jullie op de Tormentil waren was ik met stomheid geslagen. Steven die een nummer op de radio hoort en een paar tellen later achter de piano gaat zitten en vervolgens dit nummer even naspeelt . Je eerste wintersport vakantie in Kirchberg ik zal het nooit meer vergeten: “Remco, het enige wat jij van mij deze vakantie ziet, is de achterkant van mijn ski’s”. Na een paar dagen te hebben geskied, was je er toch wel een beetje Flauw van dat je alleen nog maar tegen de achterkant van mijn ski’s aan zat te kijken. Je was even vergeten dat ik al vanaf mijn 5de jaar op de latten stond. We hebben Prachtige mooie dagen en momenten met elkaar beleefd op zowel de Tennisbaan, wintersport als bij je moeder thuis. Het is allemaal onwerkelijk en kunnen het niet bevatten. Lizzy, Mick, Gijs, Sjoerd, Lidy & Ad heel veel sterkte met dit verlies. Remco en Petra Oenema

Elijah B Torn - 28 March 2014 at 18:06
my love to Steven's family and loved ones. I feel fortunate that I was able to spend some time with Steven and think he was by far one of the most amazing people that this world has known! One year for my birthday- after only having spent a week or so of time with him, he rerecorded a song with the lyrics changes to my name- out of nowhere! One of the best birthday surprises I've ever received. I'll be listening to Foo Fighters "Everlong" all day in his honor! with love from all the Torns and MassiveMusicNY.

Manon ten Hoove - 28 March 2014 at 16:32
Ha Steven, wat een ongeloof en schrik toen ik hoorde van jouw overlijden. Ik heb je leren kennen bij Start waar wij op de vestiging van de Biltstraat collega's waren. Je was een harde werker en een goeie vent met een groot hart. Heel veel sterkte en kracht gewenst voor familie en vrienden.

Koen Brouwer - 28 March 2014 at 07:06
Ha Steven, Wat een heftigheid.. Je hoort wel ns van dit soort dingen maar dan zijn ze zo ver weg en nou komt het ineens allemaal zo dichtbij.. Ik vind het erg mooi om alle berichten te lezen, iedereen denkt eigenlijk hetzelfde over je. We zullen je allemaal erg missen..

Michel Krens - 27 March 2014 at 23:03
Steven. Ik kende je niet persoonlijk. Helaas, lees ik uit alle verhalen. Ik volgde jou op Twitter, jij volgde mij ooit. Dat was het wel. Maar door het ontzettend oneerlijke, brute, abrupte einde aan jouw dynamische, sociale en muzikale leven als partner, vader en collega ben ik heel diep geraakt. Hoe klein is die kans? Waarom nou net jij, helemaal daarheen gereisd? Ik hoop dat de herinneringen aan jou je gezin altijd het gevoel zullen blijven geven dat Steven, papa, bij ze is en een beetje op ze let, naar ze kijkt en over ze waakt. Rust zacht, Steven.

Herbert Verweij - 27 March 2014 at 22:46
Lizzy..Mick..familie..vrienden..De zon mist een zonnestraal, heel veel sterkte Herbert

Melissa Nieveld - 27 March 2014 at 22:34
Pff op de kop af twee weken geleden en het lijkt als de dag van gister dat de telefoon overging en het verhaal over jouw bizare ongeluk zachtjes tot mij doordrong. Ik kan het eigenlijk nog steeds niet echt geloven...wat een bizar, gruwelijk geval van verkeerd moment, op een verkeerde plek zijn. Bijna niet te geloven, maar echt waar. Ik ken je als een energieke, gezellige knuffelbeer en dat zal altijd zo blijven! Ik wens je broers, je moeder, Lizzy, Mick en je Massive broeders en zusters, alle kracht van de wereld toe om dit verlies een plekje te geven. Want vergeten doen we je nooit! Rust zacht, rest in music! Xje Melissa

Tim Voors - 27 March 2014 at 16:38
Beste Familie en collega's van Steven, Gecondoleerd met jullie verlies. Ik wens jullie heel veel sterkte. Daarnaast wens ik jullie vooral goede herinneringen toe. Dat muziek een troost mag geven. Met vriendelijke groeten, Tim Voors

Ian Burgess - 26 March 2014 at 16:49
I had the pleasure of meeting you in Cannes last year, and then hanging at Lowlands and ADE - I am sure there were more, but you were always there, full of life and enjoying the good times. Professionally you were always one of the guys that people wanted to work with, and I really hoped that we would have made it so one day. I will be thinking of you tomorrow, like a friend, as that is the way that you made people feel.

Astrid Frikkee - 25 March 2014 at 19:57
Wat zonde, zo’n jong veelbelovend leven zo plotseling afgebroken! En wat een verdriet voor Lizzy en de kleine Mick. Lidy, Ad , Sjoerd en Gijs, ik denk voortdurend aan jullie en hoop dan jullie troost bij elkaar kunnen vinden. Ik zal in elk geval jullie moeder steunen in de verdrietige dagen die nog gaan komen als alle drukte rondom het afscheid van Steven achter de rug is. Groeten van Astrid Frikkee.

Ans Stoelwinder - 24 March 2014 at 20:11
Lieve Steven, Ik heb je leren kennen op de tennisbaan als een aanwezig manneke. Je kon gewoon niet om jou heen. De jongens van Craenmehr, een hecht stel en voor elkaar door het vuur. Na het overlijden van jullie vader Thijs werd de vriendschap met je moeder en jullie gezin hechter. Ik was dan ook regelmatig bij jullie over de vloer. Eerst op de Schouw later op de Tormentil en aan discussies was er nooit gebrek. Altijd,hé Ansie,spontaan enthousiast als je me zag en dat is altijd zo gebleven. Jullie gingen voor het eerst met ons naar de wintersport in Kirchberg. Je moeder, jij Steven, Sjoerd en Gijs. Nog nooit ski,s gezien maar jullie zouden Remco wel eens een poepie laten ruiken. Maar Steef, jij gaf na drie dagen als een echte kerel toe dat skiën toch niet zo eenvoudig was. Dat was zo mooi aan jouw, grote woorden, maar er wel op terugkomen als het anders was. Fijn dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan jouw plezier in de wintersport. Je was 18, wij samen met de trein naar de Camarque in Frankrijk. Overstappen in Parijs waar we je nicht Wiep hebben bezocht.Mooi weekje met zijn allen op de camping: Lidy, Ad, jij, Sjoerd, Gijs en nicht Judith, een en al actie natuurlijk.Later ging je in Utrecht studeren en wonen, daar trok Lizzy bij je in. Ik heb daar ook nog een paar keer bij jullie gegeten en altijd een hart verwarmend welkom. In Utrecht was je meer met muziek bezig, je speelde in wel twee bandjes. Een optreden met veel Stones nummers vonden we prachtig en je moeder was supertrots natuurlijk. Daarna met Liz naar Amsterdam, waar jullie helemaal je draai hadden gevonden in het mooie optrekje in de Hillegomstraat. Mick werd geboren jullie waren zo blij en jij zo trots dat je papa was geworden van dat mooie manneke. Op het zestigste verjaardagsfeest van je moeder hebben we enorm van jou met Smoking Barrels en je plezier in de muziek genoten. In de pauze had je voor alle vrienden van Lidy en Ad aandacht en tijd voor een praatje, dat was jij Steven: zo sociaal. Het laatste filmpje van jou en Mick, dat je moeder me liet zien, waren jullie aan het gitaarspelen en zingen zo mooi. Zo’n blije vader ,die herinnering, dat beeld van jou zullen je dierbaren zeker levendig houden voor Mick Tys. Afgelopen zondag hebben we met alle vrienden van Oma en Pake het verdriet en de mooie herinneringen aan jou op de Tormentil kunnen delen.Met elkaar het nummer Butterfly Boy met je prachtige zang en stem beluisterd. Dat je tijdens je reis en je passie voor muziek zo uit het leven werd gerukt is een groot verlies. Voor al je dierbaren hoop ik dat ze de kracht mogen krijgen dit te dragen. Dol en trots op je moedertje, aandacht voor iedereen, een spontaan mooi mens, zo zal je in mijn gedachten blijven. Wat zullen we je missen. Rust zacht lieve Steven bij je vader Thijs.

Nousja Martijn en Mik Cools' - 24 March 2014 at 19:15
Lieve geliefden, vrienden en familie van Steven. We zijn ontgoocheld door het afschuwelijke bericht van het overlijden van de door jullie zo geliefde Steven. Partner, papa, zoon, broer en vriend van een zeldzaam soort gezien alle mooie teksten en betuigingen. Moeilijk te bevatten als er zo plotseling iemand die staat voor zoveel in ieders leven bij je wordt weggerukt. Nu des te meer kijk ik naar mijn eigen gezin en vrienden en kan me maar moeilijk voorstellen hoe hiermee om te gaan. We wensen jullie dan ook de kracht om hiermee om te gaan en deze onmogelijke taak het te verwerken en het een plekt te geven. Hopelijk helpen alle warme berichten bij het levend houden aan alle prachtige herinneringen zodat die met de tijd ook aan Mick kunnen worden doorgegeven. Heel veel liefs en bijzonder veel sterkte. Martijn, Nousja en Mik. XO

Rutger Nienhuis (heren 1 ULTV Rhijnauwen) - 24 March 2014 at 11:09
He Steven, Wat hebben we samen mooie tennis competitie dagen gehad! Jij was op je pasje een 7 maar je echte niveau was 4/5. Wat was het schitterend om de verbaasde gezichten van je tegenstanders te zien die dachten dit 7-tje wel even van de baan te poetsen! Ze gingen bijna elke keer met een nederlaag, en een negatieve rating, de baan af. Vanwege je enorm brede torso en manier van spelen werd je bij Rhijnauwen al snel "Bokito" genoemd. Een naam waar je trots op mocht zijn want dat gaf jou kracht en energie op en buiten de baan aan. Het was een mooie tijd die wij nooit zullen vergeten. Je teamgenoten van Rhijnauwen heren 1. Rutger, Ian en Hans

Jane Bakx - 23 March 2014 at 18:33
Lieve Steven, wat een ongelofelijke schok toen ik het vreselijke bericht hoorde. Ik zat op dat moment in Thailand maar kon de kilte en het verdriet die op Amsterdam neerdaalde voelen. Er zijn geen woorden voor. Ik wens je gezin, familie en collega's heel veel sterkte. In Chiang Mai ligt een mooi offertje voor jou in een prachtige tempel. Rust zacht. Veel liefs, Jane

Dieti Mulder - 23 March 2014 at 13:56
Gecondoleerd... Heel veel sterkte met dit grote verlies

Bram Meulblok (Spons) - 22 March 2014 at 21:26
Hoi Steven, Bedankt voor de sfeer en gezelligheid en de enorme dosis energie die je altijd meebracht naar her Krabbentoernooi in Bergen op Zoom. Hoe je zong tijdens de karaoke avonden of gewoon de microfoon even overnam van de zanger van een band. Het drinkspel "tennissen". Maar 1 van de allermooiste momenten van alle Krabbentoernooien staat nog altijd in mijn geheugen gegrift en staat op jouw conto, samen met de helaas eveneens veel te vroeg van ons vertrokken Marcel de Kraker. De hilarische streakers act in de boxershort tijdens het demonstratie dubbel met Jacco Elting. Ik ben er zeker van dat hij dat moment ook nooit is vergeten. Het gaat je goed, waar je ook mag zijn en ik hoop dat je je aanstekelijke lach nog vaak laat klinken. Heel veel sterkte voor Lizzy en Mick. Mick ik hoop dat je later net zo je passies volgt als je vader. Hij was een mooi mens.

Wils Plug - 22 March 2014 at 17:44
schoonvader van Steven, Nooit gedacht maar toch gekomen, een nachtmerrie die je nooit wil dromen. Een bericht harder dan een steen veranderde het leven van menigeen, laten wij het verdriet gezamenlijk dragen en een reikende hand aan Mick en Liz aandragen. Wils

Familie Smit uit Lengel - 22 March 2014 at 16:54
Liz en Mick en Lidi en broers van Steven OOhh wat een verschrikkelijk bericht voor jullie, woorden schieten tekort. Heel veel sterkte en kracht met verlies van Steven. Wij Ome Pancraat en familie Smit leven erg met je mee Condelances, Liefs Familie Smit

Carolien van Snippenberg - 21 March 2014 at 23:20
Lieve familie van Steven, Ik wil jullie heel veel sterkte wensen. Er zijn geen woorden voor wat er is gebeurd, het is niet te bevatten. Via via las ik van zijn ongeluk en ik kon en kan het nog niet geloven. Ik zat op het RSG bij Steven in de klas, ik kan me hem nog goed herinneren: een lieve, goedlachse jongen. Nogmaals veel sterkte. Carolien

Nine Taihuttu-Ludwig - 21 March 2014 at 12:51
Ik twijfelde of ik wel iets moest plaatsen, want ik heb je slechts een paar keer ontmoet via werk, maar sinds het nieuws van je overlijden ook mij bereikte heb ik veel aan jou en de mensen om je heen gedacht. Misschien omdat je dood zo vreselijk plotseling is, en zo oneerlijk. Misschien omdat de weinige keren dat ik je sprak je veel indruk maakte: in je postuur, in je energie, in je enthousiasme. Misschien omdat je zoon bijna even oud is als mijn oudste zoon en het feit dat ook hij, vooral hij, nu door moet zonder jou. Steven, ik weet niet wat er na dit leven is, of er iets is, maar ik geloof zeker dat je groter dan ooit voortleeft in allen die je liefhebben. Ik wens je familie en vrienden alle kracht en liefde om jouw afwezigheid te kunnen dragen.

Debora de Rooy - 21 March 2014 at 12:36
Lieve Steven, je was een dynamite van een persoon! Een bron van bruisend energie die vele levens verrijkt heeft. Mijn hart gaat uit naar je kleine Mick, mooie Lizzy en familie en vrienden.

Helena - 21 March 2014 at 10:21
Steven, ik ken je alleen via via, maar het bericht van je overlijden laat me niet los. Wat een ongelofelijk tragedie. Wat kan het leven hard en oneerlijk zijn. Ik wens Lizzy en jullie prachtige Mick de kracht om dit vreselijke verlies te dragen. Je zult altijd voortleven in Mick en in de ontelbare mooie herinneringen die mensen aan jou hebben. Heel veel kracht toegewenst voor alle dierbaren die jij achter hebt gelaten.

Louella - 21 March 2014 at 09:01
Daar kwam je aan met een grote brede glimlach. We waren die avond bij Je veux flaner en jij had net iets te lang bij de bar moeten wachten voor onze drankjes. Maar dat mocht de pret niet drukken! Je hebt die avond, op aandringen van de band, nog even de microfoon gepakt en uit volle borst gezongen. En de zaal ging uit zijn dak. Dat is de eerste en nu ook laatste keer dat ik je heb ontmoet....ik zei na afloop nog tegen Johan ‘wat lijkt hij op Gijs’ geen twijfel dat jullie broers zijn. Zo puur, hartelijk en open...zo blij. Dat jou stem nu plots is verdwenen is onbegrijpelijk. Een dikke dikke knuffel van ons voor je moeder, Gijs, Sjoerd, Lizzy en je kleine trots Mick.

Bas van der Valk - 20 March 2014 at 20:12
Beste Steven, Ik heb je maar een paar keer gezien bij mij op de behandeltafel. Zelden heeft iemand echter in zo'n korte tijd zo'n indruk achtergelaten. Het enthousiasme waarmee jij vertelde, of het nou was over je muziek, je squash of je zoontje, was aanstekelijk. Ongelofelijk dat juist zo'n bruisend iemand dit moet overkomen. Sterkte voor alle nabestaanden met het verwerken van dit grote verdriet.

Fabienne Snel - 20 March 2014 at 14:46
Dag Steven, Ik kan het maar moeilijk geloven. Woorden schieten tekort! Als ik terugdenk aan de tijd dat we samen achter de bar stonden. Prachttijden, wat een lol en gezelligheid hebben we gehad. Dan na het werk op de Amsterdamsestraatweg gedropt worden. Het lijkt weer zo kort geleden nu ik er weer aan denk. Hoe leuk was het dan ook, dat we elkaar 2 weken geleden tegen het lijf liepen op de Groeituin. Je stem herkende ik meteen. Je was alleen wat groter en volwassener geworden. Geweldig om te zien dat jij en Lizzy een kleine Steef op de wereld hebben gezet. Mick, jullie trots. We hebben even gekletst over vroeger en nu. Wat mooi om te horen dat je van je passie je werk hebt kunnen maken en de manier hoe je het vertelde, vol overgave en enthousiasme. Precies zoals ik je heb leren kennen. Altijd positief en happy. We blijken ook nog vlakbij elkaar te wonen. Hier moest zeker een borrel op gedronken worden. Die borrel, die ik drink op jou! Ik wens Lizzy, je broers, je moeder en al je dierbaren veel liefde en kracht om met dit grote verdriet en het gemis om te gaan.

Job - 19 March 2014 at 20:10
Hey Steef. Wat een vreselijk bericht. Ik kon en wilde het niet geloven toen ik het hoorde. Ik heb je leren kennen bij Sports World. Je kwam daar volgens mij als redelijk onervaren squasher spelen. Ik was toen al een hele tijd bezig. Het duurde niet lang of je was beter dan ik. Daar had ik veel respect voor. Vorig seizoen wilde wij jou graag in ons team hebben. Dat wilde jij ook maar wel alleen als invaller. Ik denk dat dit kwam omdat je een druk leven had met een familie, muziek, squash, vrienden en vast nog veel meer. Ik heb genoten van de keren dat je meespeelde. Je was naast de baan gezellig en geïnteresseerd. Je vertelde enthousiast over je werk en andere passies en was ook geïnteresseerd in wat mij bezighield. Je haalde veel punten voor ons binnen. Je heel streng voor jezelf. Boos als je een puntje niet gemaakt had terwijl je zoveel punten wel maakte. Steef ik zal je missen. Ik wens jouw vrouw en zoontje, Sjoerd, Gijs en alle mensen die nu om jou rouwen veel kracht toe in deze zwarte periode. Ik hoop dat ze met dezelfde gedrevenheid die jou zo kenmerkte een manier vinden om verder te gaan met hun leven en de draad weer op te pakken.

Hendrientje en Tom Verhoeven - 19 March 2014 at 18:45
Lieve Steef, ik kan er nog steeds niet bij. Waarom nou...en echt waarom jij. Vanaf 2009 waren wij buren in de hillegomstraat. Al heel snel hadden we door dat jullie ook nog eens bijzonder leuke buren waren. Jij en Lizz met jullie hondje Sem. Niet alleen prachtig om te zien maar ook nog eens prachtig van binnen. In de jaren dat we naast elkaar woonden hebben we een hechte band opgebouwd. Zoveel bij jullie aan de keukentafel gezeten, de heerlijke nachtelijke schudio borrels van tom en jij. Onze tijgers kind aan huis bij jullie, hun verzorghond Sem,als grote liefde van Elfi en held van Merlijn, je speelde met ze , luisterde naar ze, ondanks dat ze nog klein waren begreep je ze volledig en zong je ze met je gitaar liefdevol toe. Ondanks dat je best een druk persoon was had je echt mega veel geduld met ze. Dank je wel daarvoor Steef! In 2012 werd je zelf papa, ik zie je nog zitten in de auto, voor je uit starend met een glimlach op je gezicht "Drien ik ben papa geworden... van Mick! en Lizz is de allersterkste en stoerste vrouw die er bestaat!" Ik was altijd apetrots op jullie, jullie individueel, maar ook als stel want hoe t ook liep jullie stonden/staan altijd achter elkaar, dat IS liefde. Naast de liefde een zorgzame zoon en broer een hele gewaardeerde collega. Steef voor jou gezinnetje en familie gaat goed gezorgd worden, want zoals je zelf ook al een keer hebt gezegd, als zij goed gaan ga ik ook goed! Dag lieve grote diamand! Wij houden van jou

Ivar Vermeulen - 19 March 2014 at 16:34
Met een euforisch gevoel in bed gekropen na onze laatste K&S gig in Austin...hoe onwerkelijk het tragische nieuws de volgende ochtend. Het angstige voorgevoel dat het om iemand uit de Nederlandse delegatie ging werd als een kanonslag bevestigd toen ik jouw naam hoorde. Stilte. De rit naar Houston, de vlucht naar Amsterdam, de thuiskomst, het weerzien met familie en vrienden, alles op gedempte toon en met een zwaar gemoed. M'n medeleven gaat uit naar je jonge gezin, je familie, je vrienden en je collega's/gabbers bij Massive Music. M'n respect gaat uit naar jou, voor je stralende lach, je positieve instelling en voor alles wat je bereikt hebt in je korte leven. Ivar

William Finta - 19 March 2014 at 15:38
Steven, Wat een verschrikkelijk nieuws is me ten gehore gekomen... Mijn hart gaat uit naar je familie en vrienden. Ik heb een superfijn contact met je gehad toen we samen aan de Jillz-reclame werkten. Ook heel erg jammer dat je mijn cd niet meer te horen krijgt, je was heel erg benieuwd naar de vorderingen. had ik je maar eerder wat laten horen... Het gaat je goed jongen!

Nanno en Marian Vaartjes - 19 March 2014 at 15:36
Lieve Steven, Wij zagen elkaar niet vaak, maar door onze contacten met Lidy bleef er een band en een heel speciaal plekje in ons hart voor jou, Sjoerd en Gijs. Lidy kon altijd zo liefdevol over jullie vertellen en door haar verhalen bleven we op de hoogte van jullie doen en laten. Wij spraken dan samen ook veel over Thijs, die zo trots op zijn jongens was. Jij 'Steven' was bijzonder, warm, inspirerend, een groot voorbeeld voor je broers, een steun voor Lidy en later in je leven zo gelukkig met Lizzy en Mick. Jij en Thijs zullen altijd een warm plekje in ons hart houden. Wij wensen je familie en dierbaren heel veel sterkte toe in deze droeve tijd. Heel veel liefs , Nanno en Marian.

eric nung - 19 March 2014 at 14:31
This tragedy came as a shock and left all of us speechless here at Télécreateurs. All my thoughts go out to Steven's family and friends.

Richard Zeelen - 19 March 2014 at 13:09
Wat vreselijk dat jou dit is overkomen met zo veel mooie dingen nog in het verschied. Ik kende jou niet zo goed als je broertje maar heb wel een tijdje van de gastvrijheid bij jullie thuis mogen genieten. ik wens jullie dan ook heel veel kracht toe de komende tijd. En ook moed om het verlies van Steven te kunnen dragen. Richard en Krys.

Dieuwertje - 19 March 2014 at 13:09
Lieve Steven, „Only The Good Die Young”  Dat je dood wereldnieuws is, verbaast mij niks, als je gaat, ga je met veel bombarie.  Je vulde hele ruimtes en stiltes met die intense energie die je met je droeg.  Soms leek het net alsof jouw lichaam ook niet wist wat het aan moest met al die energie. Dan was het net alsof al die kracht jou wou ontsnappen en je lijf er alles aan deed om het binnen te houden.  Alsof je energie nog ambitieuzer was dan jij al was en zich nog kenbaarder wilde maken.  En dat is gebeurd, eventjes heb je de levens aangeraakt van miljoenen mensen, eventjes rouwde er vreemden over het verlies van Steven. Bij alle mensen die je gekend hebben duurt het rouwen niet eventjes. Het verlies van zo’n persoonlijkheid laat een groot gapend gat achter. Geen lunch, Ameland, Cannes, jam sessie, busreis, after party, nieuw kantoor of Eurosonic gaat ooit hetzelfde zijn zonder jou. Je pakte op zulke momenten dan gretig de gitaar en vroeg wat we wilden horen, je kon bijna elk liedje spelen en anders verzon je wel wat. Onze wandelende juke box.  Ik heb veel naar je held Jeff Buckley geluisterd de afgelopen tijd, hoe je mee kon zingen als een huilende wolf op zijn muziek. Hoofd in je nek en alles laten gaan. Een echte artiest was je, maar wel een die hier niet voor zichzelf was, je had zoveel drang om mensen te helpen. Hoeveel mensen jij wel niet uit diepe dalen hebt gevist met je tomeloze optimisme.  Als jij in een artiest geloofde dan begreep je oprecht niet waarom de rest van de wereld die artiest niet net zo fantastisch vond als jij. Soms had ik het gevoel dat je aandelen had in sommige artiesten met zoveel overgave kon je mensen er van overtuigen dat dit het beste van het beste was.  Je niet te stillen kracht en enthousiasme zie ik ook zo goed terug bij je familie en gezin. Zoveel liefde voor elkaar en voor jou, de band die jullie hadden was zo bijzonder en zo intens. Lieve Steven je was als een licht, soms scheen je oogverblindend fel maar godverdomme wat is het koud zonder jou. 

Ian - 19 March 2014 at 12:19
Te bizar voor woorden en wat kan het leven oneerlijk zijn! Jouw glimlach en enthousiasme zullen me altijd bijblijven. Ik heb een fantastische tijd met je gehad in Heerenveen tijdens onze middelbare schoolperiode waarbij je mijn beste maatje was en na onze studie bij tennisclub Rhijnauwen. Je was een bijzonder mens en zal voor mij altijd een bijzonder mens blijven. Ik wens jouw familie heel veel sterkte toe met het verwerken van dit immens verlies. Denk aan jullie. Ian

Bob van Ginkel - 19 March 2014 at 12:07
Verschrikkelijk. Liz, heel veel sterkte. Ik ken jou als een sterke meid, een vrolijk mens, iemand die doorzet. Iemand met passie voor het leven en liefde voor Steven. Jij bent sterk! Bob van Ginkel

Daniel (Kaboom!) Lagewaard - 19 March 2014 at 11:33
Stevey! Het is werkelijk een eer je gekend te hebben! Het waren jammer genoeg maar drie jaartjes, maar daarvoor ben ik je onwijs dankbaar. Dankzij jouw vermogen mensen bij elkaar te brengen en te enthousiasmeren, heb ik de lol in het squashspelletje hervonden en ben weer meer en meer gaan spelen. Dankzij jou unieke talent mensen te motiveren, ben ik de fitness in gedoken, 15 kilo verloren en zodoende mij weer gevestigd in de Nederlandse subtop. Leuk extraatje was dat ik sindsdien ook geen medicijnen heb hoeven gebruiken voor mijn tot dan toe chronische ademhalingsproblemen (Hiervoor dank ik je broertje Gijs overigens ook nog steeds). En tot slot heb je mijn hobbyband geholpen aan een eerste syncdeal. Je bent en blijft een topgozer en ik vergeet je niet! En Mick: Geniet van je leven. Craenmehrstyle! Heel veel sterkte aan de familie en vrienden! Kaboom

Bob - 19 March 2014 at 10:03
Die zomeravond dat jij met je broertjes en Stephan kwam eten bij me ouders in Den Haag zou ik nooit meer vergeten. De passie en enthousiasme waarmee jij naar de verhalen van mijn vader aan het luisteren was en de oprechte interesse die je toonde was typerend. Altijd helemaal opgaan in het moment vol overgave en energie. Vervolgens de stad in bandjes kijken, maar jij had een beter idee. Hop met z’n alle de taxi in, een pitstop bij de avondwinkel voor paar sixpackjes en naar het strand, middenin de nacht. Wat een avond, wat een mooie vent. Heel veel sterkte lieve Gijs, Sjoerd en Liz. Ik denk aan jullie.

Carla en Sjaak nicht van Angeli - 18 March 2014 at 22:35
Lieve, lieve mensen, We hebben zojuist het bericht gehoord van wat jullie is overkomen. Wat een verdriet, wat een pijn. We hebben hier ook geen woorden voor maar hopen van harte dat jullie de kracht vinden om er te zijn voor elkaar, voor jullie dochter en de kleine Mick. We leven ontzettend met jullie mee. Heel, heel veel sterkte. Liefs X Carla en Sjaak

Geordy Bloem stranzeilvereniging - 18 March 2014 at 22:28
Wils, wat een onvoorstelbaar verschrikkelijke gebeurtenis heeft jullie familie getroffen. Mijn condoleances en deelneming voor jou en je familie. Paul belde mij zaterdagmiddag na het zeilen met dit afschuwelijke bericht en zojuist open in jouw mail. Beste Wils ik leef ongelofelijk met jou en met je familie mee en ik weet zeker dat dit geldt voor de gehele club strandzeilers. Wij wensen je heel veel sterkte met het dragen van je eigen verdriet maar ook bij het troosten van je naasten, want ik realiseer me heel goed dat die taak ook op je schouders zal liggen. Ik wens je heel veel kracht en moed toe de komende moeilijke tijd en hoop je snel op het strand lijfelijk de hand te mogen schudden....al is het alleen maar voor de afleiding.... Sterkte, Geordy

martine bal - 18 March 2014 at 21:04
Lieve Liz, Mick, Angeli, Wils, Barry en verdere familie, Onze condoleances met het overlijden van Steven. We denken veel aan jullie in deze moeilijke dagen, zo'n groot verlies en verdriet. Het eerste wat je denkt als je zo'n vreselijke bericht hoort, hoop je dat je het verkeerd hebt gehoord, het kan gewoon niet waar zijn dat het jouw lief is die er niet meer is. Het lijkt een boze droom waarvan je hoopt dat je snel wakker wordt. Als alle mensen die bij je horen ook in die droom voorkomen besef je dat het waar is wat je is overkomen. We wensen jullie heel veel sterkte om dit grote verdriet te boven te komen. Liefs , Mike en Martine

Rutger Nota - 18 March 2014 at 21:04
Ik hoorde het verschrikkelijke nieuws op de radio. Een dronken automobilist op de vlucht voor de politie rijdt 2 mensen dood, waarvan 1 Nederlander. Ik sloeg hier niet op aan, ik toch niemand in Amerika( dacht ik). Hoorde ik een paar uur later via de whats-app dat het m'n oude buurjongen is van de Schouw in Heerenveen. We hebben heel wat uren samen doorgebracht oa in het Abe Lenstrastadion. Voor het laatst hebben we contact gehad via Hyves. En ja dat contact verwaterd. Als ..... Ja als je alles weet. Weet dat ik je nooit zal vergeten. Ik wens iedereen die Steven een warm hart toedroeg heel veel sterkte. Rutger( je oude buur(t)jongen)

Mariska - 18 March 2014 at 15:11
Lieve Steven, ik herinner mij jou als een enthousiaste, geinteresseerde, vriendelijke en vrolijke buurman. Tijdens de verbouwing stond jullie schutting er nog niet en kwam je als grote reus kennis maken. Vaak hoorde ik je vroeg in de ochtend met Mick dollen. Of je zong en speelde gitaar voor hem & Lizzy. Het is allemaal onbeschrijfelijk en onbegrijpelijk wat er is gebeurd. Ik wens Lizzy, Mick, je boers, je moeder, familie en vrienden ontzettend veel sterkte en kracht toe in deze zware tijd. Liefs, Mariska

Sophie van den Elsen - 18 March 2014 at 13:17
Lieve Steven, Tijdens onze opleiding Communicatiemanagement in Utrecht heb ik je leren kennen. Een leuke, hollandse, bravoerige, enthousiaste vent. Al snel werd duidelijk dat achter deze drukke verschijning een heel lieve, trouwe en oprechte jongen schuil ging. In die tijd werkte ik bij Café Flater achter de bar, samen met je vriend Steve. Door onze opleiding, onze wederzijdse vriendschap met Steve, onze liefde voor de muziek van o.a. Queen en onze liefde voor gezelligheid i.c.m. bier, hebben we in die periode aardig wat tijd samen doorgebracht. Als echte 'groupie' van The Smoking Barrels ben ik ook bij flink wat optredens geweest. En al die keren heb ik enorm van je genoten! Het is dan ook niet voor te stellen dat je er niet meer bent. En ook niet te accepteren. Wat zul jij gemist worden! Ook ik ga je missen. Lieve Lizzy, En al die jaren was jij Steven's lieve vriendinnetje. Na al die jaren nog steeds samen, bekroond met een prachtige zoon. Ik kan me niet voorstellen hoe dit voor je moet zijn. En als ik het probeer wordt ik er helemaal koud van. Niet te doen. Ik wil jou, samen met je zoontje, alle kracht, liefde en sterkte wensen om hier doorheen te komen en dit een plek te geven. Zet 'm op lieverd! Lieve familie en vrienden, Hoe moeilijk moet het voor jullie zijn om zo'n fantastisch mens los te laten. Ik wil iedereen die van Steven gehouden heeft heel veel sterkte toewensen. Net zoals ik zullen jullie (nog veel meer) mooie herinneringen aan hem hebben. Laten we die goed bewaren... Heel veel liefs Sophie

Sasje! - 18 March 2014 at 13:09
Zoveel gave herinneringen waaraan ik alleen maar met één grote grote glimlach aan terug kan denken... Altijd vrolijk, wist hoe je mensen op hun gemak moest laten voelen, jouw waanzinnige passie voor muziek, lachen en de intense liefde voor die belangrijke personen om jou heen. Je laat een enorme indruk achter blijerd. Thanx lieve Steven! :D

Vicky van Vliet - 18 March 2014 at 11:59
Lieve, lieve familie en naasten van Steven, Met tranen over mijn wangen condoleer ik jullie met het verlies van jullie Steven. Afscheid moeten nemen van jullie Grote Vriendelijke Reus, (zoals Steven zo mooi omschreven is), vraagt bijna bovenmenselijke krachten, en doet zo'n intense pijn... Ik heb Steven niet gekend, maar wat raken mij de prachtige woorden en zie ik hem voor me, zoals hij was. Een prachtige man, die al op veel te jonge leeftijd zijn vader verloor en de rol als "de man in huis"op zich nam. Een grote steun voor zijn moeder en broertjes..ondanks zijn eigen verdriet..En nu hij een intens gelukkige echtgenoot en vader is van Micky, herhaalt de geschiedenis zich...daar zijn geen woorden voor.. Ik leef intens met jullie mee en wens jullie heel veel kracht toe, voor nu en de toekomst.. Een warme knuffel, Vicky van Vliet (hockeyde bij Quick Stick in de tijd dat Thijs overleed..)

Patricia Kuiper - 18 March 2014 at 11:30
Steven, helaas heb ik je niet zo goed leren kennen als ik had gewild, maar je hebt een verpletterende indruk op me achtergelaten. Ik kwam dit jaar vanaf januari stage lopen bij Massive, jij viel gelijk op. Mijn eerste dag maakte je als een van de eersten een praatje met me en vroeg je voor heel direct wat ik in de toekomst wilde doen en wat ik wilde leren. Je overdonderde me een beetje, waardoor ik niet goed uit mijn woorden kwam, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Ook de wijze woorden die je mij meegaf tijdens dat gesprek. Elke dag begroette je me als je 's ochtends binnenkwam en eind van de middag wegging. Je had een geweldige energie. Ik wens je familie, vrienden en iedereen waarbij je net zo'n verpletterende indruk hebt achtergelaten heel veel sterkte toe. Liefs, Patricia.

Jos en Joke Bakker - 18 March 2014 at 11:09
Lieve, lieve Lydi, Ad, Sjoerd en Gijs, ook wij hoorden gisteren het verschrikkelijke nieuws en gaat niet meer uit onze gedachten. Wij kwamen 20 jaar geleden naast jullie wonen in de Schouw, we hadden een heel fijn contact altijd met jullie. Lydi die nog maar kort daarvoor haar lieve Thijs moest missen en het alleen moest redden met haar 3 opgroeiende jongens.... We zagen van dichtbij hoe geweldig zij dit deed en wat voor een warm gezin jullie waren! Steven was toen al de grote zorgzame broer voor zijn jongere broers en een grote steun voor Lydi. Wij koesteren hele fijne herinneringen aan deze tijd, waarin jullie opgroeiden tot prachtige volwassen mensen. Uit de vele reacties te lezen moet Steven een prachtig, bijzonder en energiek persoon zijn geweest, het is niet te bevatten dat hij dit moest overkomen. Wij wensen jullie alle sterkte en kracht, ook voor zijn vrouw Lizzy en zijn kleine mannetje.

Bas - 18 March 2014 at 09:40
Hi Gijs, ik heb je broer voor het eerst ontmoet 15 jaar geleden bij het Tennis Krabbentoernooi in Bergen op Zoom. Sietze had wat vrienden uitgenodigd uit Friesland. Wat een gekke bende was en wat hebben we daar lol gehad. Vooral met Steven. Wat een leuke gast. s Avonds keihard feesten, lachen en drinken, maar de volgende dag, gewoon op de baan en hij won het toernooi in zijn klasse. Dat was Steven! Daarna elkaar nog regelmatig gezien en een biertje gedronken, met carnaval of een andere gelegenheid. Altijd hartelijk en altijd gezellig. Toen ik jouw ontmoette bij het Paaspieperstoernooi zag ik de gelijkenis. Mooi bravoure, feesten voor 10 maar een klein en tegelijkertijd groot hart. Net als je broer. Zo onwerkelijk dit. Hij leeft voor in jou, Sjoerd, Lizzy en Mick! veel sterkte kerel. Gr. Bas

Kim Zevenhoven - 18 March 2014 at 09:08
10 jaar geleden een klein jaar stage gelopen bij Start uitzendbureau, maar Steven nooit vergeten. Als jong grietje keek ik enorm op naar stoere Steven, hij had altijd de juiste woorden klaar, kwam heel zeker over en strooide met grappen waar ik dan weer hartelijk om lachte. Ook kan ik me nog heel goed herinneren dat hij het altijd over (toen al) zijn vriendin Lizzy en zijn broertjes had, één was zo knap dat hij op Vin Diesel leek! Ongeloof toen het nieuws mij bereikte. Hartverscheurend… Veel sterkte voor familie en vrienden met dit verlies.

Thea en Christiaan Vermeulen - 18 March 2014 at 09:06
Het verschrikkelijke nieuws bereikte ons gisteren. Vol ongeloof en geschokt zijn wij, en sindsdien niet meer uit onze gedachten. In 1997 hebben wij het huis aan de Schouw gekocht van Lidy, die we toen leerden kennen als zo`n warme vrouw, die zo trots was op haar drie zonen! Lieve Lidy, Ad, Sjoerd en Gijs en verdere familie en vrienden, we wensen jullie ongelofelijk veel sterkte toe met het verwerken van dit enorme verlies!

bart thimbles - 17 March 2014 at 23:31
hi gijs, impulsief heb ik je een paar dagen geleden m'n vriendschapsverzoek gestuurd. ik ken je niet persoonlijk. …heb het erg met jullie te doen. ik kende je broer ook niet persoonlijk. het zou misschien die avond veranderen. ik was die week werkzaam op dutch base, dj-ing en techniek. iemand van Buma wilde me voorstellen aan 'die mannen van Massive'. ik ken namelijk Joep wel maar deze heren waaronder je broer niet. ik dacht: kan morgen ook wel. en besloot met de mensen van ADE en Buma te gaan eten. nu ik van alles over hem lees en hoor, hele mooie dingen moet ik zeggen, had ik dat graag anders had gezien. ik had hem graag persoonlijk gekend. ik was in de buurt toen dit tragische ongeluk gebeurde. ik stond niets vermoedend een aantal straten verderop te genieten van hoe mooi dit stukje wereld op dat moment was. iedereen buiten op straat ontspannen, volkomen vrij en genietend van elkaar en de muziek die uit alle hoeken en gaten komt en het heerlijke klimaat... even later in het hotel komt de harde wrange werkelijkheid binnen. het leven is oneerlijk? misschien wel. ik vind het onbegrijpelijk waarom juist zo iemand als Steven uit het leven wordt gegrepen. de wereld heeft zulke mensen nodig! ik wens jou jullie familie en collega's van Steven veel sterkte toe met het verwerken van dit immense verlies. en ik hoop dat zijn werk en zijn persoonlijkheid anderen mag inspireren tot mooie stappen in het leven. dat doet hij mij wel. big embrace. bart

Renske van Kollenburg - 17 March 2014 at 21:34
Lieve Steven, Als ik jou mag omschrijven was je een zachte, lieve, enthousiaste, hard werkende man met een grote glimlach op je gezicht. Zo veel plannen, zo veel dromen. Niet alleen dromen, je zat vol daadkracht en passie. Zo veel talent in een persoon. Zo'n grote inspiratie voor mij en zonder twijfel voor iedereen die je kende. Er zijn momenten die ik nooit zal vergeten en ik ook koester. Ons fijne gesprek tijdens IMS in Ibiza vorig jaar. Een biertje, het zonnetje en praten over waar we allemaal mee bezig zijn en onze toekomst dromen. Muziek was onze gezamenlijke passie. Ik zal je daar missen dit jaar.. Je nodigde me twee weken terug nog uit op kantoor bij Massive om even bij te praten. Dat duurde misschien wel twee uur. Ik ben je dankbaar voor dit moment. Jij hebt me zo'n positieve feedback gegeven..wat een mooi cadeautje nog net voor je ging. Dankjewel. Je vroeg me een aantal dingen voor je op te pakken. Midden in ons e-mail contact kreeg ik te horen dat je er niet meer bent.. maar..ik moet je laatste mailtje nog beantwoorden.. Wat een ongeloof en intens verdriet raakte me toen. Nog steeds en ook voel ik tegelijkertijd je mooie en lichte energie. Lieve Steven, ik heb je vraag inmiddels opgepakt met je collega Lukas. Jouw plannen laten we niet liggen. Jouw energie wordt doorgezet en ik wil daarin helpen waar ik kan. Wat ben ik ontzettend dankbaar en blij dat ik je heb mogen kennen. Je bent een lichtpunt. Jouw energie, kracht en aanstekelijke enthousiasme. Jouw glimlach. Jouw stralende ogen. Jouw mooie energie. Ik denk veel aan je collega's.. wat een leegte moet het zijn. Jouw energie vulde een kamer. Als jij binnen kwam, was er een hele positieve energie voelbaar. Dat merkte ik 23 februari nog toen ik je binnen zag lopen bij de ingang van de Ziggo Dome. Steven, wat een prachtige energie had jij! Ook denk ik veel aan je familie en je vriendin en zoontje. Ik stuur ze veel energie en kracht, en ik weet dat jij dat ook doet. Je bent een STER. Voor mij en voor je lieve gezin, je familie en voor iedereen die je kende. Je enthousiasme zal altijd een lichtje aan de hemel zijn.. Dank je wel dat ik je heb mogen kennen.

julien chavepayre - 17 March 2014 at 21:33
Daring & generous. Yes. I remember. Singing that Jeff Buckley tune in the lobby of a Barcelona hotel. Should there be an heaven that you guys will probably be jamming by now.

Annemiek van de Mast - 17 March 2014 at 21:27
Annemiekje!!! En hop, van de grond getild en met een dikke knuffel begroet. Of we elkaar nu redelijk vaak zagen - in mijn Suspects-tijd als ‘zusje’ van de Massive family – of als we elkaar zomaar een jaar of langer niet gezien hadden, dat maakte voor jou geen verschil. Tomeloze energie, passievol enthousiasme, volmaakte blijheid en oprechte interesse, dat ben jij. En ik schrijf bewust dat bén je, want ik heb je vanaf onze eerste ontmoeting in mijn hart gesloten en daar ga je niet meer uit. Ik koester de mooie herinneringen aan jou en ben blij je gekend te hebben. Ik hoop dat al je dierbaren veel kracht kunnen putten uit de hartverwarmende berichten hier en jouw positieve levenshouding. Kijk met een dikke glimlach naar beneden en zie dat je goed gedaan hebt. Dag knuffelbeer, rust zacht.

Joost Busscher - 17 March 2014 at 20:39
Hey Steven, Ik leerde je kennen als startend intercedent bij start. Je was energiek, stronteigenwijs en gedreven. Vaak zongen we uit volle borst mee met mooie en minder mooie nummers op de radio. We hadden het over muziek, dromen en draaiden samen met Marco de techniek en logistiek vestiging. Jij zette je in voor de minst kansvolle medemens en bezorgde ze een baan. Je communiceerde graag en veel. Dit soms ten koste van je administratieve werk. Ik denk met een glimlach terug aan de tijd waar je me hebt uitgedaagd en energie gaf. Rust zacht gozer.

Laura - 17 March 2014 at 20:35
Lieve Steef, onwerkelijk.. ik zie de foto die ik nog met je heb uit het heineken house in Londen en kan het niet bevatten…. Zo een groot hart, een aanstekelijke lach, de interesse in andere mensen en de passie waarmee je praatte over Lizzy, Mick, je familie en de andere dingen die belangrijk waren in je leven. De kroeg waar je in Utrecht werkte met de shots aan de bar, top avonden! Al die mooie herinneringen zal ik nooit vergeten. Mick, je vader heeft in zijn veel te korte leven heel veel indruk gemaakt op heel veel mensen. Een echte levensgenieter wat hij op een hele aanstekelijke manier kon overbrengen, je mag heel trots op hem zijn. Lizzy, Mick, familie en vrienden heel veel sterkte met dit enorme verlies…

Aggie - 17 March 2014 at 19:21
Lieve Steef, terwijl ik begin te typen denk ik..... dit is toch te bizar voor woorden, knijp me en laat het niet waar zijn! Dan besef ik weer dat dit toch echt de werkelijkheid is en ik voel zoveel verdriet. Ik heb je 5 jaar geleden leren kennen en waren beide de aanhang van de Plugjes. Leuke avondjes samen, lekker wijntjes drinken bij jullie in de tuin, pokeren met kerst, flink de beest uithangen in Amsterdam met koninginnedag. Als de foto's bekijk komt er een lach op mijn gezicht want wat hebben we lekker gek gedaan en wat was het een dolle boel met z'n viertjes. Het weekendje weg met de Plugjes naar de Ardennen, ook zo gezellig. Jullie mannen met de fiets een flinke tocht gemaakt terwijl wij dames natuurlijk weer even wat moesten neuzen in de winkeltjes ;-) Zie jullie nog terug komen met flinke rode wangen en gekke zakdoeken om jullie koppies gebonden. Met z'n allen in het huisje, zelfs jij kreeg ons ( vooral kwebbel Angeli en Ag ;-) ) stil toen je je gitaar pakte en ons ontroerde met jou mooie nummers, zo gaaf! Steef ik denk met een warm gevoel aan je terug en vind het allemaal zo oneerlijk. Waarom jij, in de bloei van je leven met Liz en jullie kleine mupke Mick. Een leuke, gezellige, enthousiaste, vrolijke, gedreven, ambitieuze, grappige, mooie, lieve vent, grote liefde van Liz en geweldige papa. Rust zacht Steven en maak er daarboven ook een feestje van. Liefs Aggie

Beau Brouwer - 17 March 2014 at 18:35
Góóózertje, Ik leerde je ongeveer 8 jaar geleden kennen toen je bij Massive kwam werken. Ik was toen pas 10 jaar (je kan je dan wel voorstellen wat een indruk hij toen op mij maakte). Wat ik mij vooral nog goed kan herinneren van jouw begin periode bij Massive was dat jij ieder Massive weekend op Ameland er voor mij was. Ik was het enige kind van mijn leeftijd en had dus niet echt iemand om mee te 'spelen'. Jij had dat meteen door en binnen no time waren we dikke vrienden. Verder kan ik mij nog goed herinneren hoe jij twee jaar geleden op de terugweg van het Massive kerstdiner de microfoon pakten en de hele bus aan het lachen en zingen kreeg. Je speelde een soort van ordinair reisleider typetje, zelfs de buschauffeur kon op een gegeven moment niet meer bijkomen van het lachen. Steven je was en bent mijn grote voorbeeld en ik keek en kijk nog altijd erg tegen je op vooral vanwege de sfeermaker die je was en alle positieve energie die je altijd uitstraalden. Massive zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou, want voor mij was jij Massive. Rust zacht grote vriendelijke Koning van me! En sterkte toegewenst aan al je vrienden en familie.

David Barens - 17 March 2014 at 14:07
Hoewel ik je persoonlijk niet goed kende, heb je 2 keer een onuitwisbare indruk op me gemaakt. De eerste keer was een jaar of 5/6 geleden in café Kobalt op een AfterWorkDrinks. We werden aan elkaar voorgesteld en met een passie die je niet vaak tegenkomt vertelde je me over je muzikale ambities. We bleken een aantal gemeenschappelijke muzikale voorkeuren te hebben en ik denk dat we toen gauw een uur of 2 de hele muziekwereld hebben besproken. De tweede keer was op de begrafenis van Jasper. Met zoveel gevoel in je stem en met maximale overgave zong je Here comes the sun. Het was het eerste waar ik aan dacht toen ik het verdrietige nieuws afgelopen week hoorde. En weer had ik alle moeite om het droog te houden. Je hebt veel mensen geraakt de afgelopen 35 jaar. Rust zacht!

mila - 17 March 2014 at 13:31
Ik heb je een paar jaar niet gezien, maar ik lees hier dat je die bijzondere, hartverwarmende, muzikale, vrolijke en lieve steven bent gebleven. Ik heb een aantal jaren een relatie gehad met jouw jongste broer Gijs. Samen hebben we o&n, kerst, sinterklaas en wat feestjes meegemaakt. Ik ben heel dankbaar dat ik een tijdje deel heb uit mogen maken van jullie familie. Zo warm, zo hecht en zorgzaam. Jullie voelden ook echt eigen. Bewondering had ik voor jou, die toch een soort 'vader' taak had voor Gijs. Gijs die zoveel waarde hechtte aan jou mening en ook jouw schouder zo vaak heeft gebruikt. Bewondering voor jouw relatie met Lizzy. Soms ook wat jaloers. Nog niet eerder heb ik zo'n mooi en hecht stel samen gezien. Ik wilde dat ook met Gijs, maar jullie hadden gewoon iets samen, wat niet in woorden te beschrijven is. Nu hebben jullie samen Mick. Helaas heb ik hem alleen op foto's gezien. Ook al ben je er niet meer lieve Steef, jij leeft voort in jullie prachtige zoon. Ik weet zeker dat iedereen er voor zorgt dat hij te weten komt wie zijn vader was. Ik wens iedereen heel veel kracht bij het verwerken van het verlies van een geweldige man. Liefs Mila

Judith Vrancken - 17 March 2014 at 12:28
Ik heb Steven helaas nooit gekend, maar was een tijd de huisgenoot van zijn broer aan de Eikenweg in Amsterdam. Mijn hart gaat naar je uit, lieve Gijs. Ik wens jou en je familie alle sterkte en liefde toe in deze onbeschrijfelijk moeilijke tijd. Liefs, Judith

Tim - 17 March 2014 at 11:53
Ik kende Steven niet goed, maar nog vlak voor het vreselijke ongeluk nog wel contact met hem gehad op SXSW. En zoals altijd, lief, postief en vol energie. Deze kwam hard bij me aan aldaar, ik stond er immers ook in de buurt. Zo maar uit, uit het niks, het leven ontnomen. Tragisch Steven. Het ga je goed daarboven! Familie en vrienden, sterkte in deze zware tijden.... Tim

Lando Welters - 17 March 2014 at 11:38
Steven, Je bent de neef van mijn vrouw Juut. Zelden heb ik bij iemand zo'n verdriet gezien. Juut heeft me verteld over de bijzondere band met jou en jouw naasten. Wij hebben jammergenoeg nog niet echt de kans gekregen elkaar goed te leren kennen. Het doet me evenwel enorm deugd te lezen dat iedereen over je schrijft en spreekt als een fantastisch persoon. Zeer ontroerend. Wij gaan mekaar nooit meer leren kennen. Helaas. Voor nu kan ik niet meer dan iedereen om me heen helpen met hun verdriet. En dat doe ik met alles wat ik kan. Voor jou Steven, voor je directe naasten en voor iedereen die je heeft gekend als die warme persoon die je bent geweest. Steven het ga je goed, jongen! John Lennon zei ooit: "Life is what happens to you, while you're busy making other plans" Vertaling: "Het leven is wat je overkomt, terwijl je druk bezig bent andere plannen te maken."

Ineke - 17 March 2014 at 10:29
met veel verdriet heb ik met mijn collega's bij KLM het nieuws gekregen van het tragische ongeluk van Steven. Pas afgelopen herfst heb ik Steven leren kennen tijdens het ADE: rondwandelen op de playground, borrelen bij de Balie en s'avonds feestvieren bij het AMF. Het was meteen duidelijk dat het met Steven "work hard-play hard" zou worden, wat een slimme, energieke en vooral aanstekelijke vent! Daarna Eurosonic in Groningen: bandjes&bier, wat een mooie baan! Het was echt een verrijking om hem te leren kennen en we hadden er ook echt zin in om alle ideeën te gaan uitvoeren EN natuurlijk ook zelf te gaan beleven. Het is niet te bevatten dat hij er niet meer is, en we zullen hem dan ook ongelofelijk missen. Mijn hart gaat uit naar zijn vriendin en zoon, en natuurlijk ook naar zijn broers en ouders. Heel veel sterkte bij het afscheid nemen van Steven en het verder gaan met dit leven waar Steven zoveel van hield. Warme groet, ineke

- 17 March 2014 at 08:49

Revi Kornmann - 16 March 2014 at 22:00
Beste Steven. Ik weet dat je werd gezien als een vriend van een broer en een voorbeeld van een vader, met een vol en gelukkig leven voor de boeg. Dat ik dit alleen van je broertje Gijs heb meegekregen en je verder niet ken, maakt het nieuws niet minder aangrijpend. Je vrouw en kind op deze manier moeten achterlaten is een vaders ergste nachtmerrie. Ik wens je vrouw, je zoontje Mick, broers en moeder heel veel sterkte toe.

Krystle van der Veer - 16 March 2014 at 16:31
Steven, de mooiste jongen van de school. Ik als klein meisje uit groep 4 jij toen in groep 8. Ik werd altijd verlegen als je me gedag zei...Vreselijk dat jou dit heeft moeten overkomen. Kan het nog steeds maar moeilijk geloven. Heel veel sterkte voor jouw vrouw, zoontje, Gijs, Sjoerd, moeder en de rest van familie en vrienden die jou moeten missen

Romi Kusters - 16 March 2014 at 15:13
Verbouwereerd en vol ongeloof heb ik dit bericht moeten waarnemen. Steven, ik heb je leren kennen in Utrecht stad en de Hogeschool. Ik herinner je daar als een ontzettend enthousiast, creatief en positief persoon. Zo'n inborst kom je zelden tegen. Je zal ontzettend gemist worden. Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte en steun toe met dit hartverscheurend verlies.

Anneli Bouckaert - 16 March 2014 at 13:37
Steven, ik ken je vooral uit de verhalen die Gijs altijd had. in de jaren dat ik bij Gijs in de klas zat en we samen met Maarten & Ernst de leraren het leven zuur maakten was het altijd Steven voor en Steven na. Het was voor iedereen duidelijk dat jullie samen met Sjoerd drie paar handen op één buik waren en samen jullie moeder op handen droegen. Drie musketiers!! Een hele dikke knuffel en kus voor een ieder die je moet missen xoxo Anneli

Jeroen de Vrije - 16 March 2014 at 12:59
Beste Steven, Oude schoolmaatjes. Kan mij nog herinneren, onze eerste kennismaking was een stevig robbertje vechten! Ach ja, jeugdige onbezonnenheid zal ik maar zeggen. Als kinderen veel leuke dingen uitgehaald, vooral het opzoeken van het randje of net daarover was een gave. Een leuke tijd, een goede herinnering. Ook het verlies van je pa indertijd is als geschreven op de harde schijf, keihard. Maar nu, domme pech. Ben er stil van maatje! Strerkte gewenst aan je gezin, familie en vrienden. Groeten, Jeroen

Martijn Swier - 16 March 2014 at 12:31
Hey Steven, Hadden 2 weken geleden nog contact op mail, hadden elkaar op Noorderslag nog effe willen zien en we zouden snel eens afspreken. Dat lukt allemaal niet meer, kan het nog steeds niet geloven. We hadden altijd goede gesprekken over het leven, over ons werk en over onze kids waar we allebei zo vol liefde over konden praten. We spraken elkaar niet veel maar man, wat een gemis. Ik ga er vanuit dat je daarboven genoeg muzikanten tegenkomt en nog steeds iedereen de oren van zijn hoofd praat! RIP man!

Tom - 16 March 2014 at 08:51
"Goooozertje, hoe is het dan?" en een ferme handdruk was de enthousiaste wijze waarop je mij altijd begroette bij Sportsworld. Wanneer jij binnen kwam lopen was de energie altijd direct voelbaar, er kwam echt een persoonlijkheid binnen! Ik leerde je kennen via je broer Gijs en ook jij was nieuwsgierig en gedreven wat training en voeding met je kon doen. Je vroeg regelmatig om tips en adviezen en implementeerde dat dan direct in de praktijk. Zonder je heel goed te kennen was het duidelijk dat je overal met volle overgave en passie voor ging, dat heeft mij altijd geïnspireerd en zal mij blijven inspireren. Mick, je kan enorm trots zijn op je vader! Ontzettend veel sterkte voor familie en vrienden met dit verschrikkelijke verlies. Rust zacht Steven.

Monique - 16 March 2014 at 08:12
Dear family - we are so sorry to hear about Steven's death in the US. We are in shock so we can't imagine what it must be like for you. Please know that you are all in our thoughts and prayers. We send all the strength that we can to you at this very awful time. Love to you Lizzy, Mick, Lidy, Sjoerd, Gijs, Ad and everyone grieving for Steven. From the "cousins" far away in New Zealand.

Robert - 16 March 2014 at 05:57
Lieve makker! Bedankt voor alle feestjes, biertjes, plezier, verhalen, humor, muziek en manhugs. Bedankt voor je vriendschap, gezelligheid, onophoudelijke energie, positieve blik en heerlijke lach. Bedankt voor alles makker! Here comes the sun... Geef Jappie een knuffel van ons, we zien jullie aan de andere kant. Tot die tijd een laatste dikke knuffel! We gaan je missen hier vriend. Robert

Jeaneé Stone - 16 March 2014 at 00:16
I didn't personally know you, but have been deeply saddened by this thoughtless accident and all of the lives that it has affected. My heart go out to Stevens family & friends.. My family and I have thought of you often.

Robin Cox - 15 March 2014 at 22:05
Nooit met lege handen een huisfeestje binnenstormen, maar altijd met een krat bier. Nooit een felle brainstorm negatief eindigen, maar altijd met een glimlach. Nooit hetzelfde optreden, maar altijd een grote verrassing en nieuwe belevenis. Nooit alleen maar stilte, maar altijd stof om over te praten. Nooit alleen een handenschudden of high-five, maar altijd een knuffel. My very dear friend Steven. Dude... wat hebben we veel meegemaakt in de jaren dat we elkaar kennen: van enorm veel verdriet tot intense vreugde. Ik ben zo dankbaar, voor het feit dat ik je heb mogen leren kennen, dat ik naar je heb mogen luisteren, voor alle mooie positieve energie en de onvoorwaardelijke kracht die nog steeds voort leeft in de hele vriendengroep. Een onuitwisbare indruk die we allen voor altijd bij ons zullen houden. Ik ga je enorm missen vriend... Rust zacht en doe je de groeten aan JB? Knuffel! rob

Marcel van den Berg - 15 March 2014 at 21:05
Lieve Steven, 24 juli 2005 kreeg ik verkering met jouw nichtje Imke. Ik woonde toen nog in Utrecht, net zoals jij en jij werkte op dat moment nog als intercedent bij (ik geloof) Adecco. Ik besloot te stoppen met mijn studie en op aanraden van Imke moest ik maar bij haar stoere neef langs gaan, want die kon mij vast aan een baan helpen! Zo gezegd, liep ik bij jou naar binnen en stelde mij voor als de nieuwe vriend van jouw nichtje. Een baan had je helaas niet voor mij, maar wel het advies heeeel erg goed voor jouw nichtje te zorgen! Want Imke heeft een bijzonder plekje in jouw hart als nichtje met wie je vooral als kind veel hebt gespeeld. Inmiddels zijn Im en ik bijna 9 jaar verder, gelukkig getrouwd, een geweldige zoon Jens en nog een zoon op komst. De belofte voor jou nichtje te zorgen, houd ik! Ik heb jou leren kennen als de coole neef van Im, die altijd zo ongelofelijk veel interesse in iedereen toont en met zeer veel enthousiasme het beste uit het leven haalt. Je straalt een bepaald charisma uit waar ik een beetje tegen opkijk. Je inspireert. Ik heb je helaas niet heel veel keer gezien. Je hebt een ontzettend druk sociaal leven, een veeleisende baan waar je zeer succesvol in bent en dan nog je eigen muziek. Imke en ik hebben gelukkig een hele mooie herinnering aan het mooie lied dat je samen met je broer Sjoerd op ons huwelijk zong. Heel erg bedankt daarvoor. Waarschijnlijk door jouw drukke leven en het onze zijn we helaas nooit bij elkaar op kraamvisite geweest. Jij hebt nooit de kans gekregen onze Jens te zien. Wij hebben daarentegen de kans niet gehad of genomen om te zien hoe jij met je zoon Mick speelt en de beste vader voor hem bent die hij kan wensen. Dat doet pijn nu ik daar zo over denk. Wij kunnen Mick wel zien en wij kunnen hem, samen met alle andere die jou kennen en lief hebben, vertellen hoe een geweldige vent en vader jij bent! Jij leeft voort en blijft inspireren, als zal het zijn in onze herinneringen. Ik heb heel veel respect voor de persoon die jij bent. Liefs, Marcel Lieve Lizzy en Mick, Sjoerd en Gijs, Lidy en Ad Imke en ik zullen er altijd voor jullie zijn. Daar is familie voor. Wij houden van jullie.

Berber Hoekstra - 15 March 2014 at 20:36
We hebben bij elkaar in de buurt gewoond, vroeger op de Schouw. Toen speelden we in de straat; we deden verstoppertje of we hingen aan de rekken. Je was iets te oud voor me om je echt te kennen maar weet wel dat jij en je broers drie handen op een buik waren. Dol op elkaar. Daarom ook heel veel sterkte aan je familie en je vrienden...rust zacht.

Sean - 15 March 2014 at 20:02
Steven, Kan er nog niet bij, onwerkelijk, plots, buikpijn. Heb je maar kort gekend. Je energie, enthousiasme en ongelofelijke gedrevenheid was echt opvallend en is iets om nooit meer te vergeten. Het ga je goed. Rust zacht.

Roger Olivieira - 15 March 2014 at 18:46
Kende je maar net een jaar. Samen op een mooi project gewerkt. Zouden nog gaan hapje gaan eten om grootse plannen te bespreken voor het vervolg. Jammer dat ik die mateloze energie en creativiteit ga missen. Sterkte aan allen met het verwerken van het verlies...

Valentine Kreykamp - 15 March 2014 at 18:22
Dag Steven, jouw verlies is shocking en devastating! Je had energie, positiviteit ideeën voor nog 100 jaar, dit is werkelijk Way too early! Ik ben blij je gekend te hebben, met je gelachen, gefeest en gewerkt te hebben. We zullen je missen. Heel veel sterkte voor jouw familie en de Massive Music familie. Take care. Hugs, Valentine

José en Kai Gerards - 15 March 2014 at 16:56
1979 Lidy en ik zaten allebei met een dikke buik in Berkel en Rodenrijs. We logeerden een weekend bij jullie. Ik was half februari uitgeteld en Lidy een weekje later. In de 9 maanden naar de geboorte toe hebben we samen natuurlijk heel wat gedeeld. Voor mij zou het de tweede bevalling zijn maar voor Lidy en Thijs was jij hun eerste. 16 februari belde ik 's nachts naar Lidy dat ik bevallen was van een dochter Imke. Jouw moeder was heel erg blij voor ons, maar sprak meteen ook de wens uit dat ze hoopte dat ook bij haar de bevalling gauw op gang zou komen. Slecht slapen, weinig energie, spanning, allemaal zaken die de laatste weken van een zwangerschap parten gaan spelen. 23 februari, het verlossende telefoontje: "We hebben een zoon en we noemen hem Steven". Wát waren we allebei trotse mama's en papa's. En zeker Kai en ik waren dubbel trots omdat we nog eens de eer kregen om peetoom en peettante van jou te worden. De eerste weken van jouw leven verliepen wat moeizaam. Je kwam onvoldoende aan in gewicht. Jouw moeder die zo graag borstvoeding wilde geven, bleek niet te kunnen voldoen aan jouw vraag. Maar geen probleem, de fles gaf uitkomst en je kwam heel snel aan en je groeide als kool. Onze gezinnen groeiden samen op. De eerste jaren en ook daarna kwamen we regelmatig bij elkaar en diverse vakanties hebben we samen gedeeld. Ik weet nog heel goed Stefke dat jij onze Imke heel snel aan het huilen kreeg met jouw fratsen. Hoe meer zij reageerde, hoe meer jij dingen zocht en vond om haar op de kast te krijgen. Na de dood van Thijs, jouw vader, werd de band nog hechter. We zagen jou en je broers opgroeien tot 3 prachtige jongens die met hun positiviteit, hun tomeloze energie en inzet vele harten voor zich wisten te winnen. De uitspraak van ons naar Lidy was dan ook vaker: "Je hebt drie gouden jongens waar je trots op kunt zijn". Vooral jij als oudste Stef voelde al gauw na de dood van Thijs, de verantwoordelijkheid die je dacht te moeten nemen voor mama en je beide broers. Zeker voor Gijs was je zijn steun en toeverlaat en een heel groot voorbeeld. Zoals Gijs het dan ook telkens opnieuw verwoordt: "mijn reus", "mijn rots", "mijn steun", "mijn voorbeeld" is weggevallen. Ja Stefke, jouw altijd tomeloze energie, jouw lach en jouw inzet zullen we verschrikkelijk missen. Het is en blijft zó onwerkelijk. Voor Liz en jullie manneke valt de grote rots in de branding weg. Voor mama en jouw broers blijft er een leegte die door niks en niemand opgevuld kan worden. Het zal altijd voelen als een grote amputatie. Het leven zal tóch blijven voortgaan of we willen of niet. Hopelijk krijgen Liz, Mick, Lidy, Ad, Sjoerd en Gijs kracht naar kruis. Wij beloven jou Stefke dat we er te allen tijde voor ze zullen zijn, waar en wanneer dan ook. We houden van je en zijn enorm trots op ons petekind. Rust zacht en kijk samen met papa naar ons. Liefs onkel Kai en je lieve tánte

peter van galen - 15 March 2014 at 15:30
the first time was @SAE amsterdam, three young guys came in for earplugs. this was years ago. we met during the years on several events & in the office, you where my ambassador, true earproof fan and I loved your energy, ideas and enthusiasm. since the last days i have tears in my eyes and gonna miss you a lot! thanks for everything!

Karin - 15 March 2014 at 15:09
Here comes the sun. Wat zong je dat intens en vol bezieling destijds. Ik heb je in een moeilijke tijd leren kennen maar zag hoe hecht je vriendengroep was (is!) en hoe jij met je met positieve energie mensen weer hoop gaf. Ik ken weinig mensen met een enthousiasme van jouw kaliber. De gedachte dat al die lieve mensen nu weer zo'n klap moeten verwerken, je lieve vrouw... en ook je familie, je zoontje... je collega's bij Massive... hartverscheurend. Niet te bevatten. Wat een veel te mooi mens om zo weggerukt te worden. Ik wens alle mensen om je heen alle kracht en liefde. Dag lieve Steven. Geef JB een dikke knuffel. Here comes the sun...

Chagall - 15 March 2014 at 15:01
De laatste keer dat ik Steven zag was tijdens een avond in Dauphine, georganiseerd door zijn broertje Gijs. Redelijk aan het einde van de avond werd ik verrast door een totaal in zijn element zijnde Steven. Hij was het podium op geklommen en stond daar de hartstochtelijkste versie van Multiply van Jamie Lidell die ik ooit had gehoord ten gehore te brengen. Blown away was ik door zijn bevlogenheid en gebrek aan schaamte, verreweg het beste optreden van de avond! Die avond in Dauphine kwam de ongelofelijke passie en enthousiasme naar voren die hij voor muziek had. Ik luister nog steeds regelmatig naar de playlist die hij ter inspiratie voor mij maakte maar een paar dagen na onze eerste ontmoeting; er zitten zoveel goede nummers tussen! Wat een verschrikkelijk verlies voor de muziek maar vooral voor zijn dierbaren & en zijn kleine Mick op wie hij zo trots was, ongelofelijk... Wat zullen we je missen!

Will Falize - 15 March 2014 at 14:09
Just one night I had the pleasure of being welcome in your house. Play guitar in your garden and jam with you. You were singing great songs which I recorded and listen back with great pleasure to get back in that laid back summer vibe in a garden in Amsterdam. You gave me you jeans jacket for the ride home as it turned out to be cold. As due to traveling and my lack of discipline I never was able to return the jacket but we laugh about it on the phone. I didn't know you well brother but you were a cool guy. I live in in North Carolina and when Bart Hendrikx told me he was going to Austin I was planning on come as well but both my green card and pasport needed attention for renewal so I couldn't get on a plane. When I heard what happened it shocked me and felt so close. May God welcome you in heaven as a son. Your Jacket is in my fathers garage and as soon as I get the chance I will return it to you family. Will

Dick Kok - 15 March 2014 at 13:20
Steven, Ik heb zelden zo'n enorme lifeforce ontmoet als jij, een schijnbaar onuitputtelijke positieve energiebron die iedereen in het stof deed bijten... Een creatieve wervelstorm en soms zeer prettig ongeleid projectiel. Ik heb zo fijn met je gewerkt en gekletst over het leven, muziek, zoektochten en inspiratie en je merkt nu ook aan alle reacties en emoties die er loskomen dat je vele harten hebt geraakt en vele dolende zielen hebt geïnspireerd met je ruige power. Life is not fair dat is weer pijnlijk helder geworden... En mocht die God toch bestaan dan is het maar al te duidelijk dat het niet een alwetende maar een onwetende MoFo is. Jij was nog lang niet klaar... Gast jij had hier nog gewoon moeten zijn...! Ik ben diep geraakt.... Condoleances, liefde en sterkte aan Lizzy, Mick en al je familie en vrienden

Denise van Donselaar - 15 March 2014 at 13:02
Goed kende ik je niet, en toch was jij altijd enthousiast, nieuwsgierig en vol met ideeën. "Waar ben je nu mee bezig?" "Hoe is het ermee?" Jij vroeg mij altijd meteen de hemd van het lijf, gewoon omdat jij zo was denk ik. Geïnteresseerd en enthousiast. Laatst nog plaatste jij als één van de weinige een hele enthousiaste reactie onder een berichtje waarin ik een nieuwe liedje of zoiets aankondigde. Je hield je vizier kennelijk zo ver en zo breed mogelijk open, en niet bedacht, maar gewoon omdat je dat leuk vond. Ik was altijd weer verrast en verheugd dat iemand die ik maar zo weinig kende, zo open, gezellig en aardig kon zijn! Dit ongeluk is zo onwerkelijk dat woorden er wat mij betreft niet voor bestaan. Toen ik er van hoorde schrok ik zo erg, ik dacht echt dat het niet waar kon zijn. Hoe is het in godsnaam mogelijk...? Mijn gedachten, liefde en kracht gaan uit naar jouw vrouw, jouw kindje, je broers, en je moeder en alle anderen die dicht bij jou stonden, ik heb ze allemaal nooit ontmoet, maar zo plotseling uit het leven gerukt worden is een ondraaglijke gebeurtenis, en het gat dat jij achterlaat, zo sprankelend en levendig als je was, zal onmetelijk groot zijn... Ik hoop dan maar dat jij nog steeds geintjes kan maken, muziek laat klinken en liefde mag ontvangen en geven, where ever it is you are... Heel erg veel sterkte allen <3

Johan - 15 March 2014 at 12:54
Steve, rust zacht, je enthousiasme en vriendelijkheid zullen gemist worden. Enorm veel sterkte voor je familie gewenst.

Barry Plug - 15 March 2014 at 12:51
Beste Steef, lieve broeder, Woorden schieten te kort. Jij in de bloei van je leven samen met Liz en Mick, een hoeksteen in ons thuis, jullie en jouw gezin. En dan ineens dit ongelooflijke bericht uit het verre Texas. Jou ongelofelijke tomeloze energie, geduld, de nuchtere opvattingen, de wijze van opvoeden, passie en humor waarmee jij met mensen en door het leven ging met alles wat je deed is een groot voorbeeld voor velen. Ik weet nog goed dat ik je leerde kennen. 14 jaar geleden na het krabbentoernooi was je meegekomen naar Oud-Beijerland. Je was inmiddels als een broer voor me. Wat hebben we veel meegemaakt en wat hebben we veel gelachen. Wij zullen je ontzettend missen vriend. Ik zal altijd voor Liz en Mick blijven zorgen, ik zal goed voor ze zorgen. Ik voel me nu verantwoordelijk voor hun. Komt goed ouwe trust me. Rust zacht grote vriendelijke vriend. je zwager en schoonzus Bar Plug & Lindy Rodermond

Marijn - 15 March 2014 at 12:30
Soms hoef je iemand niet eens echt goed te kennen om te 'weten' wat voor een fijn persoon hij of zij is. Jij was zo iemand. Met je veel te grote smoel en te veel tekst, je oh zo kleine hartje, je tomeloze energie, je passie voor massive maar vooral voor music, je skills. Ik heb je te weinig meegemaakt, helaas. En zal nooit meer verder met je kunnen genieten. Met je kunnen werken. Niemand niet. En dat zal voor jou naasten helemaal vreselijk zijn. Life is fucking unfair! Gecondoleerd iedereen, en sterkte, liefde en alle warmte die nodig is aan iedereen die dicht(er)bij je was... Je was een koning!

Frederik Middelhoff - 15 March 2014 at 11:47
Een willekeurig filmscenario had dit plot niet eens kunnen voorspellen. Wat een onwerkelijkheid. Put hoop en moed uit de mooie momenten vastgelegd in jullie hart. Weet dat Steven trots toeziet op jullie en draag zijn muzikale erfgoed uit aan de wereld. Muziek brengt ons samen namelijk!

Ralph Edelstein - 15 March 2014 at 11:42
Ik leerde je kennen in Utrecht, je kwam een jaar of twee na mij aan. Grote bek, branie, heerlijk. Ik weet nog dat ik je toen een paar jaar niet gezien had en je ineens weer tegenkwam. Van een mager jochie was je in de tussentijd een boom van een vent geworden en ik riep hardop 'Sjeezus, wat bij jij een kerel geworden!'. Het is een godvergeten schande dat de dag nooit zal komen dat ik je weer tegenkom. En dat ik had kunnen roepen 'Sjeezus wat ben je een ouwe lul geworden'. Ik vertel in de kroeg nog geregeld het verhaal van jouw fuck-up, met Pearl Jam aan jouwbar. En ze dan niet herkennen. Het verhaal blijft hetzelfde, mijn gedachten erbij veranderen. Het wordt nu een mooie herinnering aan een heerlijke kerel. Maak ze gek daarboven, Steven. En doe Jim, Jimi en Kurt de groeten. x

Nina von dem Bussche - 15 March 2014 at 11:30
This is so sad...I will never forget our magic Disco Accident night where you carried me around after I twisted my ankle. Keep on shining dear Steven. You will be missed x

Patrick - 15 March 2014 at 11:17
Steven, ik heb je voor het eerst leren kennen tijdens een eerdere treurige gebeurtenis van een goede vriend van je. En nu dit... Hoe kan dit? Woorden schieten te kort. Je muzikale talent en de positieve energie die mensen van je krijgen zal gemist worden! Bedankt dat ik je heb mogen leren kennen. Gecondoleerd en sterkte aan alle naasten...

Elmar - 15 March 2014 at 11:09
Steven, al veel te lang niet meer gezien, maar jezus ga je missen man! Mooie herinneringen aan o.a. alle weken in Cannes en avonden in Amsterdam zal je nooit vergeten gozer!!! Alle sterkte aan je familie, vrienden en collega's.

Ruben - 15 March 2014 at 10:57
Heb je eerst via Skype leren kennen 5 jaar geleden, jij 's middags in Amsterdam, ik 's ochtends in New York, zo veel energie spatte van dat scherm, was meteen opgeladen voor de rest van de week! Zo veel energie, compassie en levenslust, ik ga je missen man.

Pierre - 15 March 2014 at 10:24
Steven, de Koning met een hoofdletter K, is niet meer. Iedereen die zijn tomeloze energie en zijn grote hart mee heeft mogen maken zal hem enorm missen. Moge er altijd een gestemde gitaar en een microfoon klaarstaan waar hij nu is.

René - 15 March 2014 at 09:45
Zoveel enthousiasme, passie en positiviteit. Familie, vrienden en collega's, veel sterkte.

Judith Welters - 15 March 2014 at 09:19
Allerliefste neefje, de tijd staat stil en de grond is onder mijn voeten vandaan geslagen. Zo veel vragen, zo veel pijn. Wat ga ik jou missen! Al wat overblijft zijn mooie en warme herinneringen aan jou, die ik voor altijd zal koesteren. Veel liefs en een dikke kus Juut

Georgie MacEchern - 15 March 2014 at 08:35
RIP Steven, I along with everyone else is still in total shock by this tragic tragic turn of events and loss of such an incredible person who lit up this earth and who has been taken away from this world far too soon. May your spirit live on and watch over all those that love & miss you dearly and my heart goes out to all your Massive crew, family & friends through this difficult time. In the words of Tom Petty: "You and I will meet again When we're least expecting it One day in some far off place I will recognise your face I won't say goodbye my friend For you and I will meet again" Georgie x

Indira Bart - 15 March 2014 at 08:28
Namens Dave en mij, heel veel sterkte voor alle vrienden, familie en collega's!

Hennie van der Wilt - 15 March 2014 at 08:06
Wij Charel en Hennie waren diep geschokt, toen wij het bizarre nieuws te horen kregen. Woorden zijn moeilijk te vinden,maar dit kunnen we wel van je zeggen: STEVEN JE WAS EEN TOP GOZER , we zullen je missen. Onze gedachten gaan ook naar LIzzy ,Mick, en familie , wij wensen hen sterkte in deze moeilijke tijden Charel Wallenburg Hennie van der Wilt

yi - 15 March 2014 at 01:16
All of Austin is deeply saddened and mourns with you for your colleague and friend.

Stee Downes - 14 March 2014 at 22:58
Truly saddened to hear of this tragedy today, my deepest wishes to all his friends and family.

Sean Allen - 14 March 2014 at 22:52
I don't know who you were in real life but my condolences go out to all of your friends and family. R.I.P

Floriëlle - 14 March 2014 at 22:39
Lieve lieve Steef, hoezo en waarom? Deze vragen worden nooit beantwoord, maar gelukkig blijven de herinneringen. Met medeweten van Lizzy denk ik bijna iedere ochtend autistisch aan je terwijl ik plas, inderdaad, wanneer ik met mijn slaperige hoofd op de wc zit, omdat jij ooit een paar jaar geleden in St. Tropez hebt gezegd dat je het maar onzin vindt dat vrouwen "zo hard plassen", terwijl mannen "ontspannen plassen". Sindsdien zit dat in mijn hoofd. Ik blijf iedere ochtend aan je denken. Met een glimlach. Lizzy en Mick zijn in goede handen. De liefde die jullie altijd hebben gegeven, krijgen zij nu terug. Weet dat. Liefs

Robert Volten - 14 March 2014 at 22:37
Afschuwelijk om dit vreselijke nieuws te horen. Heel veel sterkte aan de familie, vrienden en collega's van Massive. Steven was een ongelofelijk aardige man. Zo zijn er niet veel. Robert

Iwan & Meena - 14 March 2014 at 22:29
Zomaar ineens uit het leven weggerukt. Zo vol levenslust, energie en dromen. Weg. Ongelooflijk. Niet te bevatten. Sterkte voor de familie & vrienden...

Vlad - 14 March 2014 at 22:07
An energy powerhouse, full of enthusiasm, knowledge, spirit and musicality..brought out the best in musicians, people.. The times I got to meet Steven, without exaggeration - it always left me with a surge of energy.

urban - 14 March 2014 at 22:06
I was driving in my car,when Luca called me and told me what happened. I was shocked and had to stop driving. My thoughts are with you Steven, a great personality , full of live , full of love and full of positive energy . For us you were a real Rock Star...born to be on stage...your passion and your presence did fill up every room... My friends in Basel still talk about your performance on Ruedi´s Birthday. That weekend we had so much fun all together. The world lost a star and a wonderful person, we lost a friend and what your family lost words can not describe...but i am sure you're spirit gives them the power to go on...your spirit will lead them on the path of Live...to go straight on the way as long it is needed....people die...body´s crash....but the spirit and the soul will live forever...so always keep this in your mind and go strong with love and passion the rough walk on this crazy planet....Steven i hope your spirit and your soul guides your family and friends thru this difficult time....shine the light....shine on your crazy diamond....and i am looking forward to see your light shining in heaven... Condolences to all your family and friends... Urban , Natasa , Ruedi and all the Basel People

Martijn de Man - 14 March 2014 at 21:51
Vol ongeloof kennis genomen van dit onvoorstelbare bericht. Heel veel sterkte toegewenst aan de familie.

Jan Willem Klein Willink - 14 March 2014 at 21:44
rust zacht

Sabrina Both - 14 March 2014 at 21:11
Lieve Steven, De leegte die je achterlaat is groot, groter, grootst! En dat is nog maar zacht uitgedrukt. Verslagen en vol onbegrip, met ogen gevuld met tranen heb ik het gelezen, en weer en weer. Ongeloof is de eerste reactie, woede is de tweede en als laatste het verdriet.... Dit zullen we allemaal zelf en met elkaar moeten dragen, verwerken en een plekje geven. Met jou in gedachten zal ik het proberen. Rust zacht, lieverd.

ineke - 14 March 2014 at 21:10
Zo heftig. Zo onvoorstelbaar. Heel veel sterkte gewenst.

Declan - 14 March 2014 at 20:52
The world is a much different place without you. You're no longer here, but your spirit will live on. Condolences to all family and friends XXX

diane patrone - 14 March 2014 at 20:24
So sad to write this...Godspeed Steven. Your talent and light will live on in your music. My love to your friends and family and all those who loved you at MassiveMusic. My thoughts and prayers are with you all..Wishing you peace and comfort.

Joeri - 14 March 2014 at 20:01
Jouw oneindige energie en nooit aflatende positieve instelling zal altijd een inspiratie voor me blijven. Ik ga je missen gast...en ik koester onze passievolle gesprekken over muziek. --- With heavy breath, awakened regrets Back pages and days alone that could have been spent, together... But we were miles apart Every inch between us becomes light years now No time to be void or save up on life You got to spend it all... And wherever you've gone And wherever we might go It don't seem fair... You seem to like it here Your light's reflected now, reflected from afar We were but stones, your light made us stars --- Rust zacht fijne vent!

Axel - 14 March 2014 at 19:46
De wereld is gister een stuk minder vrolijk geworden. Rust zacht, ongelooflijke koning. X

christian dijkhof - 14 March 2014 at 19:33
Steven Craenmehr Losing you made us speechless and so sad , speaking for all of us in your team ( Sportsworld Heren 2 , Squash league 2e division) and our squash club I can only say that it was a joy to play , compete with you and most of all to know you, to be around you. You were a talent playing squash only for 1-2 years and doing so well but your real talent was the kind & energetic person you were and we all will miss you so much. Our harts go out to your family..... Damn this sucks , RIP Steven

Claudia Hesse - 14 March 2014 at 19:29
I only met you a few times. But you have been always very friendly and i felt always welcome. I hope you are resting in peace. We will miss you. My thoughts are with your family. And i wish we could do something. Not only sitting here still shocked and have to accept that we all lost a good friend.

Luca - 14 March 2014 at 19:24
Als er een zon bestond in een menselijk lichaam dan was Steven dat wel. Een mens met de kracht andere mensen energie te geven, te motiveren en bovenal te laten lachen. Altijd klaar staan voor alles en iedereen en altijd 100% in het moment. Ik zal de positieve energie en de Steven way altijd bij me dragen en nooit kwijt raken, dank dat je er was steven en dank dat je ons allemaal zo veel hebt gegeven! Ik heb in iedergeval genoeg warmte en positieve vibes gekregen om de rest van me leven te kunnen vullen en ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Rust in vrede dude

Camiel - 14 March 2014 at 19:24
Lieve Steef, 'gooozertje', 'amigo', wat was het geweldig om jou om me heen te hebben, altijd. Zo genoot ik van je als je in de buurt was. Eén brok positieve, inspirerende, soms wat overmatige energie. Maar altijd zo positief. Anderhalf jaar ken ik je nog maar, maar ik zag je bijna elke dag, zonder jou is het gat meteen te voelen. We konden ook zo hard lachen samen. Je zal zo'n gemis zijn gozer. Zo zonde van zo'n leuke vent als jij. Het raakt me echt heel erg diep. Hoop nog heel veel sporen van jou tegen te komen in mijn leven, ik denk veel aan je. Je bent een held. Dikke knuffel en kus, Camiel

Jason Dawes - 14 March 2014 at 19:20
This is terrible news. I never knew Steve that well but the irony is that one of the few times I met him was at a mutual friend, Jasper Beck's, funeral. He sang "here comes the sun" with Steve Johnsen and one other. I was speaking a few minutes afterwards and was trying to keep it together until that time. He belted it out and there wasn't a dry eye in the house. I'm privileged to have met him. RIP.

Pieter Henket - 14 March 2014 at 19:19
Dag lieve gozer. Toen je me je werk stuurde voor mijn eerste film huilde ik van puur geluk omdat wat jullie hadden gemaakt alles is wat ik ooit wilde dat het zou worden en meer. Je was een man met zo veel zorg, vreugde, geluk en alles wat een mooi mens zou moeten hebben. Ik had nog zo veel moois met je willen maken. Was iedereen maar zoals jij. Al mij sterkte en liefde gaat uit naar jou prachtige gezin en naar de rest van je familie en al de mensen die jou lief hebben. Rust zag.

Thomas Kalksma - 14 March 2014 at 19:13
Ik kende Steven niet goed, maar in mijn contactmomenten met Steven liet hij zich altijd kennen als een erg enthousiaste, super vriendelijke vent. Sterkte voor zijn familie, vrienden en collega's.

Koen Schoone - 14 March 2014 at 19:11
Met een heftige schok kwam gister dit bizarre nieuws tot mij. Eerst via een bericht van Joost van Bellen dat er iets heel heftigs was gebeurd op sxsw maar gelukkig alles goed met al onze bekende. Niets was helaas minder waar, 5 min later kreeg ik een sms van Casper Nederhand met daar in het trieste nieuws. Ik ken Steven niet goed, maar de paar keer dat ik met hem op een borrel gesproken heb hebben een diepe indruk op mij achter gelaten. Als je zo gepassioneerd en vol liefde je werk kan doen kan ik me haast niet voorstellen wat een fijn persoon hij thuis geweest moest zijn. Met vooral deze gedachte in mijn hoofd wil ik jullie allemaal heel veel sterkte en kracht wensen de komende tijd. Een ding weet ik zeker, een ontzettende eindbaas als steven wordt nooit vergeten.

Casper - 14 March 2014 at 19:10
Een enorme leegte, een gat dat met geen honderdtal mensen is te vullen... Steven, je was iemand waar ik tegenop keek. Als iedereen zoveel passie voor iets zou kunnen hebben als jij dat had voor je werk, de muziek en je familie... Dan zou de wereld er heel anders uit ‘gozertje’, ik kan het niet bevatten dat jij er niet meer bent. Je was een held!